Afgelopen donderdag sloten zowel de S&P 500 als de Nasdaq op recordstanden. Maar op vrijdag doken de indexen naar beneden. Vooral de technologieaandelen kregen het te verduren. De hele week was slecht nieuws, goed nieuws en goed nieuws was ook goed nieuws. Kortom, niks kon foutgaan. Maar op vrijdag sloeg de stemming om, al bleven de verliezen beperkt. Technologie is de sector die de andere sectoren omhoog meetrekt. Maar tot hoever kan deze sector het alleen aan? Veel technologieaandelen zijn dit jaar fors gestegen. Zeker vergeleken met andere sectoren. Vooral de semiconductorsector stond in de afgelopen weken in de belangstelling. Als we kijken naar die grafiek, dan is de linkerkant van de Eiffeltoren er niks bij vergeleken. De vraag is hoe lang dit door kan gaan. Niemand die het weet, maar we zijn op een punt aangekomen dat wij voorzichtig worden. Al een paar jaar is het gezegde “sell in May and go away” niet van toepassing geweest. Maar wij denken dat dit wel eens een valide punt kan worden in de komende paar weken. Ondanks de dalingen van vrijdag kon de S&P 500 opnieuw de week met een plus afsluiten ten opzichte van de week ervoor. De winst was echter beperkt, met een stijging van 0,1%. De Nasdaq moest voor de week 0,1% prijsgeven, terwijl de Dow-Jones 0,2% verloor.
Waarom zijn wij opeens voorzichtig geworden? Allereerst de grote stijging van de semiconductorsector. Daar zien we waarderingen die vergelijkbaar zijn met die in de tijd van de dotcomcrisis. Beleggers jagen elkaar op om koersen nog hoger te brengen. Komende week komt Nvidia met zijn cijfers naar buiten, maar dit zal het laatste grote computerfonds zijn dat met cijfers naar buiten komt. Vaak zien we dat bezit van de zaak het einde van het vermaak is. We komen dan in een periode terecht met weinig bedrijfsnieuws. Dus een periode van consolidatie is dan zeker op zijn plek. Wellicht richten beleggers zich op een andere sector en dan kunnen we de winsten van de afgelopen periode snel zien wegsmelten. Dat is dan de linkerkant van de Eiffeltoren, oftewel het Eiffeltoren-syndroom. Maar we maken ons ook zorgen over de inflatie. Niet voor de langere termijn, in tegendeel. Maar om een trend te keren, zoeken we een katalysator. Inflatie kan die katalysator zijn. In de afgelopen week werd het consumentenprijsindexcijfer (CPI) bekendgemaakt. Deze was gestegen naar 3,8%. Hoger dan verwacht. Het producentenprijsindexcijfer (PPI) kwam uit op 1,4%, terwijl men 0,5% verwacht had. Het stelsel van centrale banken in Amerika (FED) kan met deze cijfers de rente niet verlagen. Komende woensdag komen de notulen naar buiten van de afgelopen vergadering. De verwachting is dat er stemmen zijn opgegaan om de rente niet alleen onveranderd te laten, maar zelfs te verhogen. De huidige inflatiecijfers kunnen dat ondersteunen. We hebben ondertussen gezien dat de obligatiemarkten veel heftiger reageerden op de inflatiecijfers dan de aandelenmarkten. De rente op de 10-jaarlening is ondertussen opgelopen naar 4,6%. Aan het begin van dit jaar hadden wij verwacht dat de rente drie keer verlaagd zou gaan worden. Momenteel zijn we daar niet zo zeker meer van. We zien door een hoge rente dat andere beleggingen daaronder lijden. Goud- en zilverprijzen liggen onder druk. Waarom in deze metalen beleggen als je een goed rendement op obligaties kan krijgen? Die leveren tenminste rente op. Goud, zilver en ook koper leveren niks aan inkomsten op. Daarnaast hebben we de situatie rond Iran. Dat zorgt ervoor dat de olieprijs nog steeds heel hoog is. Voor een vat West Texas Intermediate betaal je op het slot van vrijdag $105,42. De olieprijs is een belangrijk onderdeel van de wereldeconomie. Als het plan van Trump uitkomt, dan komt er snel vrede met Iran. Dan hebben we te maken met een nieuwe regering in Iran en kunnen de sancties tegen Iran worden opgeheven. Dan kan dit land olie verkopen op de vrije wereldmarkt. Dan is er opeens een overvloed aan olie en zullen de olieprijzen fors dalen. Daarmee zal ook de inflatie fors dalen en zal de wereldeconomie een forse steun in de rug krijgen. Het plan is absoluut goed, maar zover zijn we nog niet. Iran wil niet onderhandelen en de Straat van Hormuz is gesloten. Zolang dit niet is opgelost, maken wij ons zorgen over de hoogte van de aandelenindexen. Wij nemen dan ook onze winsten in de technologiesector. Verder bouwen we een verzekering in, mochten de indexen opeens van gedachten veranderen en de weg naar beneden inslaan. We gaan niet volledig cash zitten, want de grootste verrassingen komen naar boven. Maar voor nu lijkt het ons een goede zaak om de risico’s wat te vermijden en wat voorzichtiger te gaan beleggen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.